وقتی همه خوابند

 

دیروز که نبودی فکر کردم می‏‏‌توانم بروم برای خودم خرید کنم چرخی بزنم و به یاد همه زمان‏های تنهایی‏ام برای خودم باشم... اصلاً دلم می‏خواست آهنگ‏های غمگین گوش کنم که وقتی تو هستی نمی‏توانم...آخر «تو» ِ همه آهنگ‏های غمگین یا رفته است یا هنوز نیامده یا ... به هر حال شکل ِتو نیست که وقتی تو باشی بشود دل به دل آهنگ داد و با صدای بلند خواند...

خلاصه دیروز که نبودی فکر کردم می‏شود همه اینکارها را کرد اما ...

دیروز که نبودی رفتم برای خودم خرید کنم اما توی هیچ مغازه‏ا ی دلم نیامد بی‏تو چیزی را بپسندم، فکر کردم دلم می‏خواهد همیشه تو باشی که تایید کنی همانی که من پسندیده‏ام خوب است، بعد من هی عصبی باشم که چرا نظر خودت را نمی‏گویی و دست آخر تو یک چیز دیگر برایم بپسندی و من همان را بردارم که خودم می‏پسندیدم اما همه‏اش دل توی دلم نباشد که نکند تو ناراحت شده باشی.

یا یک چیزی را بپسندم و قیمت کنم بعد بگویی چقدر گران است اما اگر می‏خواهی بردار و من هی نگاهش کنم و بگویم نمی‏خواهمش بعد که از مغازه بیرون آمدیم تو هی نگاه کنی به چشم‏هایم که ناراحت است و دست آخر مرا بکشی سمت مغازه که باید بخری و من مدام قند توی دلم آب بشود که اینکارت یعنی دوستم داری.

اصلاً دیروز که نبودی از کنار آن مغازه آش فروشی هم رد شدم و تو می‏دانی که چقدر هوس خوردن آش داشتم... بعد دلم تنگ شد که کاش تو بودی و می‏رفتی آش را قیمت می‏کردی و می‏گفتی 1500 تومان، چقدر گران ... بعد من رفتم بجای تو قیمت کردم و از خودم پرسیدم می‏خوری؟گران هستا؟؟ بعد چشمم ماند روی دیگ آش و گفتم نه نمی‏خورم... اما تو نبودی تا بخاطر چشم‏های غمگینم برگردی و برایم آش بخری...

وقتی هم خواستم بروم خانه، دلم هیچ آهنگ غمگینی را نمی‏خواست که بازهم بگوید تو نیستی و شاید نیایی و دل من هی پر بکشد به راهی که تو رفتی و هی صلوات بفرستد برای آمدنت... بخاطر همین هم بود که سی دی آموزش زبان نصرت گذاشتم و تا خانه هی بلند بلند کلمات انگلیسی حفظ کردم که اینقدر نبودنت حفظم نشود...

بعد اینطوری می‏شود که من از خودم بدم می‏آید که چطور این‏همه تو شده‏ام و دلم می‏خواهد از تو بپرسم من را بیشتر دوست داری یا مادرت ... بعد هی خواب‏های بد می‏بینم که چرا پس تو من نمی‏شوی ؟؟؟؟؟؟؟

و صبح که بیدارم می‏کنی انگار دنباله همان حرف‏هاست که در خواب بود ...

************

پینوشت: من یک من ِ مریض احوال شده‏ام که دارد از پا در می‏آید...

/ 11 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فرامرز

این مسافر هر روزه حرفی برای تعبیر رویای ِ تنهاییش نمی یابد

فرامرز

امشب آسمان ِ همه ستاره های صبح ندیده بارانی است

فرامرز

من زیر همان درخت تمرین تکرار ِ خاطره ها می کنم بیاد می آورم بیاد می آورم که تلفظ طراوت را از یاد برده ام بیاد می آورم که آغوش ِ سراسر عشق را از یاد برده ام به یاد می آورم اینک زمان گفتن ِ آن راز ِ سر به مُهر و تمامی ِ دردهایی است که دیری است دلم را دریده است و به یاد می آورم که گفتن را از یاد برده ام و تعلیم ِ تبسم را و نسیم را دل را، درد را می یابم

فرامرز

همه جا خودم را کشان ‌شان باخود برده‌ام. تا مرگ، تا خدا، تا ته عشق. و اکنون از فراز قله‌های تنهایی فرود مي آيم

ایرج

بسیاری از عادت ها هم دوست داشتی میشن .. سعی کن به خست آقایون عادت نکنی

ایرج

چطور این‏همه تو شده‏ام و دلم می‏خواهد از تو بپرسم من را بیشتر دوست داری یا مادرت از دست مادر شوهر ها ؟ یا از دست عروس ها

freeman

چه رمانتيك، حالا جاي مسافر كوچولو رو با همسر عوض كنيم: ديروز كه نبودي راحت و با آرامش در خيابان قدم ميزدم، تو نبودي كه مدام چشمت به ويترين مغازه ها باشه، يه جنسي رو بپسندي و نظر منم بپرسي و من هر چي بگم نارحت بشي، بگم خوبه بگي نظر خودتو بگو بگم گرونه ناراحت شي ... آخرش بخرم بازم ناراحت شي قر بزني و ... تمام سعي خودمو بكنم كه تو ناراحت نشي و آخرش غر نزني كه باز آخرش ناراحت ميشي و غر ميزني [کلافه] آه عزيزم تو نبودي كه ببيني خونه بدون تو چه سكوت و آرامشي داره... تو نبودي و لازم نبود به صد زبون و صد مدل بگم دوستت دارم بعد آخرش بپرسي منو بيشتر دوس داري يا مادرتو... آه تو نبودي ولي ميدانم كه نبودنت هميشگي نيست [ناراحت] [زبان]

رها ارامش

سلام ! کاملا حس ات رو درک می کنم ... بین مادر و ... ما زن ها همیشه همه چیز مون میشه جناب همسر و اونها نه! خصوصیت اونهاست حتی اگه همیشه بپرسی و همیشه بگن فقط تو!( کاری که من میکنم )

ایرج

به حلق آویز داری را که از دست توخواهد رفت صفحتاش سفیده نمیشه دید فقط تیترش هست

غوغا

واین گم شدنهای مکرر و مکرر در او یعنی عشق همیشه عاشق باشی